Specyficzne studium kondycji ludzkiej. ”Miasto ślepców” José Sarmago to nieoczywista opowieść o tym, że w obliczu zagrożenia i utraty godności człowiek automatycznie przekształca się w ofiarę albo sprawcę. Mimo to, sami nie mamy zdolności oceny własnych postępowań bez możliwości spojrzenia sobie w oczy i poczynienia refleksji nad swoim zachowaniem. Powieść bardzo na czasie. Jednocześnie odzierająca psychikę ludzką z wszelkich pozorów i masek. Ukazuje brutalną prawdę o nas samych, skłaniając do głębokich refleksji.

Historia

Zostajemy przeniesieniu do nienazwanego kraju i nienazwanego miasta. Wiemy tylko tyle, że z dnia na dzień na to miejsce spada epidemia białej ślepoty, pogrążająca zwykłych ludzi zajętych codziennymi sprawami. Atakuje wszystkich. Starych, młodych, kobiety, mężczyzn, dzieci. Słabych, silnych, dobrych i złych. Nie oszczędza nikogo. Pierwszą reakcją władzy na tą nieznaną epidemię jest zamknięcie całej grupy zainfekowanych w nieczynnym szpitalu psychiatrycznym. W całym zamieszaniu wyłącznie jedna osoba wie, że nie wszyscy z zamkniętych są ślepi. Jednocześnie, w zamknięciu, następuje walka o przeżycie, całkowicie zmieniając ludzi, niejednokrotnie w potwory. Do czego jesteśmy w stanie się posunąć by przeżyć?

O książce

Autor inspirował się historią Holocaustu i innymi tragediami dotykającymi na przestrzeni wieków całą ludzkość. Historia opisuje zachowania ludzkie w sytuacjach pełnego ekstremum. Autor odziera naturę ludzką z fasady, w sposób brawurowy ukazując, na jak wiele okropnych i podłych czynów stać ludzi walczących o przeżycie. Powieść z morałem. Ukazująca prawdę o człowieku, dla którego w sytuacji kryzysowej, ostatecznej nie liczy się nikt i nic poza nim samym i, może, garstką najbliższych mu osób. Powieść zmusza do refleksji i przemyśleń nas dobą samym i otaczającym nas światem. Porusza najgłębsze i najciemniejsze zakamarki jestestwa. Jest przerażająca, bo prawdziwa.

O autorze

José Sarmago – laureat literackiej Nagrody Nobla z 1998 r. Zdobył miano najsłynniejszego na świecie prozaika portugalskiego. W swoich dziełach łączy mity, historie płynące z Portugalii i surrealistyczne wyobrażenia. W uzasadnieniu do Nagrody Nobla wskazano, że styl pisarza umożliwia pojmowanie iluzorycznej rzeczywistości. Uhonorowany również nagrodą PEN Club za ”Baltazara i Blimudę” i ”Rok śmierci Ricarda Reisa” i Nagrodą Literacką Miasta Lizbony. Dodatkowo uniwersytety w Turynie, Sevilli, Manchesterze i Coimbrze, przyznały pisarzowi doktorat honoris causa. Twórca wielu powieści, dramatów, opowiadań, wierszy, dzienników i przewodników.

Podróż zdjęcie utworzone przez freepik - pl.freepik.com